Değerli üyelerimiz;

    Bu konu geçmiş yıllarımızı, hatıralarımızı ve güzelliklerimizi kısa bir anma olarak hazırlanmıştır.

    Ben çocukluğumuza geri dönmek, bazı güzel anıları hatırlamak ve o günlerin ne kadar güzel, ne kadar neşeli, insanların karşılıksız sevdiği ve menfaat düşünmeksizin hayatlarını nasıl ikame ettiklerini anmak hatırlamak istiyorum. 

    Şu bir gerçek ki, bizler Taşlıca Köyünden ve bağlı mahallelerindeniz. Sanırım sitede ağırlık üye sayısı Çatalkaya Mahallesinden. Bunu da anlamış değilim. Neden hemşerilerimiz üye olmazlar. Art niyet olduğunu sanmıyorum, lakin bizler her gittiğimiz yerde ve yaptığımız ziyaretlerde böyle bir sitenin olduğunu ve herkesin üye olmalarını hatırlatıyoruz. Bu konuda kimse site yönetimi ve aktif üyeleri suçlayamazlar.

    Şimdi çocukluk yıllarımız, okul yıllarımız ve o şen şakrak neşeli geçmiş bayramlarımıza dönelim birazcık. :)

   Kızılçukur İlkokulu meznuyuz. Bu konuya nerden geldin derseniz bir yerde haberlere bakıyordum ve bir İlköğretim Okulu Öğrencileri Hatıra Ormanı adı altında fidan dikmişler. Birden aklıma çocukluğum geldi. Bizde o zamanlarımızda okulumuzun etrafını mıntıka temizliği yapardık. Fidanlar dikerdik. Güzel ve temiz bir ortam oluyordu her zaman. Özellikle okul başladığı zamanlar, neşeli o cıvıl cıvıl çocuklar ve güzel çocukluk yıllarımız. Kavgalarımız bile sevgi içerikliydi. Ama şimdi nerede o günler. Yıllar her şeyimizi aldığı gibi o okulu da almış bitirmiş. Kapısında kilit. Başka bir tabirle "Kuş Uçmaz Kervan Geçmez" olmuş. Ne fidanlar, ne o mis kokulu güller çiçek açmaz olmuş. Yazık olmuş verilen emeklere. Ne sıkıntılarla yapılmış o okul. O okul sayesinde insanlarımız eğitilmiş bir yerlere gelmişler. Ama malesef zorunlu eğitim bitirmiş o neşeyi. Evet ben karşıyım o zorunlu eğitime. (herkes katılmayabilir.) Ama o emektar okul yaşlanmış ve bir kaç yıla kadar harabe hale gelecektir. (Tıpkı Orman İşletme Lojmanı gibi). Neyse az da olsa o yıllarımıza döndük güzel anılarınız aklımıza gelmiştir umarım.

   Çocukluk buya bizim bayramlarımız da o zamanlar çok farklı ve çok lezzetliydi. Oyunlar, eğlenceler ve o güzel neşeli hallerimiz. Yapılan ziyaretler mahallede bir tane ev atlatmaksızın. Şümere Düzünden başlar, Çatalkyadan, Kızılçukurdan, Dağtarlada son bulan ziyaretler. Bunlar bayramların birinci günü olan ziyaretlerdi. Birde bayramın ikinci günü İkibaca ve mezarlık ziyaretleri. Mezarlık ziyaretinden sonra İkibacalı komşularımızı ziyaretler, yenilen yemekler, oynanan horonlar, yakılan mermiler ve hoş seda sohbetler.  Özellikle mahalle maçları.  Davetler (davetler derken ölenlerimizi yâd etmek için Okunan Kur'an ve ölümüzü hatırlama) çok farklıydı. İnsanlar iç içe samimi  kötülük düşünülmeyen bir ortam. Hepsi güzel geçmişte kalan anılar olarak bir film şeridi gibi geliyor gözlerimin önüne. Belki bizden büyükler çocukluk ve gençlik yıllarında daha da güzeldi diyecekler. Eminim güzeldir. Ama şimdi öylemi. Hele hele Mayıs ayından sonra yaylalara göçler başlardı. O günleri hatırlamak bir başka güzel. Aslında yazılacak çok konular var. Ama yazının kısa ve öz olanı makbuldür.

   Umarım o yıllarınıza biraz dönme fırsatı bulmuşsunuzdur.

   Saygı ve sevgiyle kalın. Mutluluklar ve sağlık hep yanınızda olsun.